Archive for the ‘C#’ Category
Deflate Stream – Compress & Decompress
Merhaba, üzerinde çalışmakta olduğum projede bugun yapmış olduğum bir işlemin kodlarını sizinle paylaşmak istiyorum. Senaryo aslında çok derin, ama ben kısaca bahsedeyim. Kullanıcı bir Windows App yardımıyla SQL’e dosya yükler, veya bu dosyayı download eder. Tabi bu aşamada önemli olan şey içeriye yüklenen verinin boyutunun yüksek olabileceğinden dolayı bu dosyanın içeriğini sıkıştırarark yüklemektir. Veriyi database’de tutacagımız alan BINARY tipindedir. Buyrun kodlar.
Dosyayı OpenFileDialog ile kullanıcıdan seçtiriyorum, ve seçilen dosyanın path’ini aşağıdaki function’a gönderiyorum.
1: public byte[] FileToByteArray(string filePath)
2: {
3: FileStream fs = new FileStream(filePath, FileMode.Open, FileAccess.Read);
4: BinaryReader br = new BinaryReader(fs);
5:
6: long totalBytes = new FileInfo(filePath).Length;
7:
8: byte[] buffer = br.ReadBytes(Convert.ToInt32(totalBytes));
9: bufferSize = totalBytes;
10:
11: fs.Close();
12: fs.Dispose();
13: br.Close();
14:
15: return Compress(buffer);
16: }
Bu function oluşturduğu byte[] değerlerini Compress isimli aşağıdaki fonksiyon gönderiyor.
1: public static byte[] Compress(byte[] data)
2: {
3: MemoryStream ms = new MemoryStream();
4: DeflateStream ds = new DeflateStream(ms, CompressionMode.Compress);
5: ds.Write(data, 0, data.Length);
6: ds.Flush();
7: ds.Close();
8: return ms.ToArray();
9: }
Bir dosyayı alarak, sıkıştırdık ve DB’ye kayıt etmeye hazır hale getirdik.
Şimdide DB’deki dosyayı kullanıcının download etmesini sağlayacak kod bloğunu yazıyorum.
1: FolderBrowserDialog dialog = new FolderBrowserDialog();
2: dialog.ShowDialog(this);
3:
4: if (!string.IsNullOrEmpty(dialog.SelectedPath))
5: {
6: string file = String.Format("{0}\\{1}", dialog.SelectedPath, ocd.FILE_NAME);
7:
8: FileStream fs = new FileStream(file, FileMode.OpenOrCreate, FileAccess.Write);
9: BinaryWriter bw = new BinaryWriter(fs);
10:
11: bw.Write(Decompress(ocd.FILE_DATA.ToArray()).ToArray());
12: bw.Flush();
13:
14: bw.Close();
15: }
Burada 11. satırda çağırılan function’ın almış oldugu ocd.FILE_DATA, bizim SQL’de depolamış olduğumuz binary verisidir.
Gönderildiği Decompress fonksiyonunun içeriği aşağıdaki gibidir.
1: public byte[] Decompress(byte[] data)
2: {
3: const int BUFFER_SIZE = 256;
4: byte[] tempArray = new byte[BUFFER_SIZE];
5: List<byte[]> tempList = new List<byte[]>();
6: int count = 0, length = 0;
7:
8: MemoryStream ms = new MemoryStream(data);
9: DeflateStream ds = new DeflateStream(ms, CompressionMode.Decompress);
10:
11: while ((count = ds.Read(tempArray, 0, BUFFER_SIZE)) > 0)
12: {
13: if (count == BUFFER_SIZE)
14: {
15: tempList.Add(tempArray);
16: tempArray = new byte[BUFFER_SIZE];
17: }
18: else
19: {
20: byte[] temp = new byte[count];
21: Array.Copy(tempArray, 0, temp, 0, count);
22: tempList.Add(temp);
23: }
24: length += count;
25: }
26:
27: byte[] retVal = new byte[length];
28:
29: count = 0;
30: foreach (byte[] temp in tempList)
31: {
32: Array.Copy(temp, 0, retVal, count, temp.Length);
33: count += temp.Length;
34: }
35:
36: return retVal;
37: }
İşte bu kadar basit. Bu sistem sayesinde her türlü verinin içeriğini Compress ederek DB’de saklayabilirsiniz. Hatırladığım kadarıyla SQL’de binary field’ı max 2 GB’a kadar verı tutabiliyor. 4 GB’da olabilir tabi 
Microsoft Data Access Application Block
Giris
.Net Framework, veritabanı ile çalısmak için yazılım gelistiricelere ADO.NET’i sundu. ADO.NET bize veriyi görüntülemek ve veri üzerinde islemler yapmamızı saglar. Veritabnındaki bazı bilgilere erismek ve uygulama üzerinde bazı parametreleri kullanabilecegini göz önünde bulunduralım. Bu islemi 6-7 satır kod yazarak kolayca yapabiliriz. Fakat, 5-6 satır kodu tekrar tekrar yazmak zorunda kaldıgımızda bu islemi yapmak kolay olmayacaktır.
Microsoft bunun için, Daha az kod ile ortak isleri yapmak için kullanılabilen Data Access Application Block’u gelistirdi. Data Access Application Block’u asagıdaki adresten indirebilirsiniz.
http://msdn2.microsoft.com/en-us/library/ms954827.aspx
Microsoft .net Data Access Application Block Nasıl Kullanılır ?
Ilk olarak Data Access Application Block Version 2.0.(Daha eski/yeni versionda olabilir) indirip kuralım. Ilk olarak the Microsoft .net Data Access Application Block projesi için .dll dosyası olusturacagız. Projeyi build ettikten sonra kendi projemize basitçe ekleyebiliriz. Kendi projemize ekledikten sonra bin klasörü içindeki .dll dosyasınıda build edelim.
Data Access Application Block olmadan Dataya Erismek
Ilk olarak Application olmadan veriye nasıl erisildigine bakacagız. Asagıda veritabanına 2 parametre ekleyen basit bir örnek yapacagız.
string connectionString = (string)
ConfigurationSettings.AppSettings["ConnectionString"];
SqlConnection connection = new SqlConnection(connectionString);
SqlCommand command = new SqlCommand("INSERT_MUSTERI",connection);
command.CommandType = CommandType.StoredProcedure;
command.Parameters.Add(new SqlParameter("@Name",SqlDbType.NVarChar,50));
command.Parameters["@Name"].Value = txtName.Text;
command.Parameters.Add(new SqlParameter("@Surname",SqlDbType.NVarChar,10));
command.Parameters["@Surname "].Value = txt Surname.Text;
connection.Open();
command.ExecuteNonQuery();
connection.Close();
Görüldügü gibi veritabanına parametre eklemeye çalıstıgımızda 6-7 satır kod ile isimizi tamamladık. Fakat 10 yada daha fazla parametre eklemeye çalıstıgımızda gelistirme zamanı bir hayli uzayacaktı.
Simdi aynı islemi Microsoft .net Data Access Application Block kullanarak yapalım.
using Microsoft.ApplicationBlocks.Data;
SqlHelper.ExecuteNonQuery(connection,"INSERT_MUSTERI",new
SqlParameter("@Name",txtName.Text) ,new SqlParameter("@Surname",txt Surname.Text) );
Gördügünüz gibi 5-6 satır kod yazmak yerine isimizi tek satırda tamamladık.
Bu islemi SqlHelper classı ile yaptıgımız gördük. Peki bu SqlHelper nereden çıktı?
Projemizin namespacelerine <I>Microsoft.ApplicationBlocks.Data </I>eklersek SqlHelper Classına erisebiliriz. SqlHelper Classı veritabanına erismek için static metodlar içeren ve Microsoft tarafından gelistirilen bir classdır. Her hangi bir text editörü ile SqlHelper Classını açabilir ve inceleyebilirsiniz.
SqlHelper Class
SqlHelper’in içindeki static metodlar;
ExecuteNonQuery
ExecuteDataSet
ExecuteReader
ExecuteScalar
ExecuteXMLReader
Evet artık örnegimize geçebiliriz. Ilk olarak bir Windows Application açalım.
Simdi SqlHelper Classını projemize ekleyelim. (DLL olarak da ekleyebiliriz).
Simdi projemizin namespacelerine ApplicationBlocks.Datayı ekleyelim.
using Microsoft.ApplicationBlocks.Data;
Ekledikten sonra formumuzun üzerine 1 adet buton ve bir gridview ekleyelim.
Evet Simdi ExecuteDataseti çalıstıracak kodları yazalım.
string sqlstring = "Select * from Musteriler";
dataGridView1.DataSource = SqlHelpera.ExecuteDataset("Data Source=localhost; Initial Catalog=SemGoksuDB; trusted_connection=yes", CommandType.Text, sqlstring).Tables[0];
Simdi projeemizi çalıstıralım.
Projemizi çalıstırdıktan sonra kayıtlarımızı listeledik. Gördügünüz gibi çok kolay bir sekilde 1-2 satır ile isimizi yaptık.
Bu makalenin de sonuna geldik, baska bir makalede görüsmek üzere basarı ve iyi günler dilerim.
Sem GÖKSU
MCP | MCAD.NET | MCTS
Örnek Kodlar için mail adresimi kullanabilirsiniz
Kaynaklar
http://msdn.microsoft.com
C# Settings(Ayarlar) Dosyasının Kullanımı
Giris
.Net FrameWork 2.0 oturum ve uygulama arasında kalan degerlere erismemize ve yeni degerler olusturmamıza izin verir. Bu degerler "Settings" olarak adlandırılır. Settings dosyası kullanımına ihtiyaç duyulan uygulama bilgilerini yada kullanıcı ayarlarını temsil eder. Örnegin; uygulamanın renk seması için kullanıcı ayarlarını saklayan ayarları olusturabiliriz. Yada uygulamada kullanılan bir database’e belirlenen bir ConnectionString”i saklayabilirsin. Settings(Ayarlar) kullanıcıların ayarlarını saklayan profilleri olusturmamıza ve kodun uygulama dısında olan bilgilerine erismemize izin verir.
Uygulama Ve Kullanıcı Ayarları
Settings’lerin 4 adet özelligi vardır;
1. Name: Çalısma Zamanında ayarın degerine erismek için kullanılan addır.
2. Type: Ayarları temsil eden .Net Framework tipidir. Kullanıcı ayarlarını saklar.
3. Scope: Çalısma zamanında ayarlara nasıl erisilecegini temsil eden özelliktir.
4. Value: Ayarlara erisildiginde geriye döndürülecek olan degerdir.
Yeni Bir Settings Dosyası Olusturmak için;
1. Projemiz üzerinde sag tıklayıp, Add New Item
2. Settings Dosyasını seçeriz ve projemize ekleriz.
Settings dosyasını projemize ekledik, görünüm olarak biraz inceleyelim;
Yukarıda da belirttigimiz gibi Settings dosyalarının 4 adet özelligi var. Name, Type, Scope, Value.
Artık örnegimize geçelim ve olusturdugumuz Settings dosyasını kullanalım.
Örnek
Örnegimizde northwind database’ne baglanıp connection string’i Settings dosyası içerisinden çagıracagız. Formumuzun baslıgını, arka plan rengini ve font adını settings doyası içerisinden alacagız.
Formumuzun üzerine bir adet grid ekleyelim. Bu grid içerisinde Categories Tablosundaki kayıtları listeleyecegiz.
Simdi Kayıtlarımızı listeleyecek kodları yazalım.
using System;
using System.Collections.Generic;
using System.ComponentModel;
using System.Data;
using System.Drawing;
using System.Text;
using System.Windows.Forms;
using System.Data.SqlClient;
namespace SettingsFile
{
public partial class Form1 : Form
{
public Form1()
{
InitializeComponent();
}
SqlConnection Cnn;
SqlDataAdapter Dadp;
DataSet Dset;
private void Form1_Load(object sender, EventArgs e)
{
Cnn = new SqlConnection(sem.Default.ConnectionString.ToString());
// ConnectionString Degerini Settings dosyası içerisinden çagırdık.
Dadp = new SqlDataAdapter("Select * from Categories",Cnn);
Dset = new DataSet();
Dadp.Fill(Dset, "table");
dataGridView1.DataSource=Dset.Tables[0];
}
}
}
ConnectionString’i settings dosyası içerisinden kullandık. Simdi Form baslıgımızı, form backgroundunu ve gridimizin font ayarını settings dosyasından yapalım
this.Text = sem.Default.FormBaslıgı.ToString();
this.BackColor = sem.Default.ArkaPlanRengi;
this.Font = sem.Default.FormFondu;
Evet tüm ayarlarımızı settings dosyası içerisinden ayarladık. Görüldügü gibi form baslıgı, background rengi ve font family settings dosyası içerisinde belirledigimiz degerelere göre geldi.
Bu makalenin de sonuna geldik, baska bir makalede görüsmek üzere basarı ve iyi günler dilerim.
Sem GÖKSU
MCP | MCAD.NET | MCTS
Örnek Kodlar için mail adresimi kullanabilirsiniz
Kaynaklar
http://msdn.com
Namespace Nedir, Value ve Reference Type’ları Nedir?
Namespaces
Diger .Net dilleri gibi C#’ta .NET base class library’sinde tanımlanmıs datatype’ları kullanır. Bu classlar namespace adı altında gruplanmıstır. Namespace’e diger bir tanımlama ile classları kullanırken fonksiyonel bir sekilde ulasmamızı saglayan logic containerlar diyebiliriz. Örnek olarak System.Windows.Forms namespace’i ni verebilirim
1: namespace Desta.Deneme.DenemeClasses
2: {
3: public class a()
4: {
5: Public a(){}
6: private string dbname;
7: public string dbName
8: {
9: Get{return dbname;}
10: Set{dbname=value;}
11: }
12: }
13: }
using kelimesi ile de namespaceler içerisinde bulunan classları projemize dajil etmis oluruz.. namespace using ile projeye dahil edildikten sonra herhangi bir period belirtmeden namespace içerisinde bulunan tanımlamalara ulasabiliriz.
using Desta.Deneme.DenemeClasses;
böylece deneme namespace içindeki tüm classlara ve içinde bulunan property ve fonksiyonlara erisebiliriz.
using ile compile islemi sırasında modüller arasında herhangi bir link tanımlamıs olmayız.
using ile ilgili ilginç bir sey ise onu alias type tanımlamak için kullanabilmemiz. Asagıdaki örnek System.Int32 type’ını intecir adıyla kullanmamızı saglar.
1: using intecir=System.Int32;
2: public class AliasOrnek
3: {
4: public static intecir Main()
5: {
6: intecir i=1;
7: intecir j=i+1;
8: System.Console.WriteLine(j);
9: return 0;
10: }
11: }
System Namespace
Common Laguage Specification (CLS) bir programlama dili tarafından desteklenmesi kaçınılmaz olan bir çok datatype’ı tanımlayan zengin bir library’e sahiptir. Bu libraryde bulunan Boolean, string, integer, kronolojik ve finansal valueların hepsi System namespace’inin içerisinde yer alır.
Bütün typelar object type’ından inherit edilir. Böylece bir object’in referansı herhangi bir tipdeki degiskeni tutmak için kullanılabilir.
Long type’ın bit olarak büyüklügü 64′e çıkarılmıstır. Bu sayede Whistler ve XP platformlarında 64 bitlik programlar için bir hazırlık saglanmıstır. (64 bitlik olan bu isletim sistemleri Intel’in yeni nesil 64 bitlik islemcisi Itanium uyumludur)
System NameSpace i birçok alt kullanıcı barındırır.
System.Web
HTML ve Web kontrollerini ,güvenlik, sessionstate, konfigurasyon, bölgesel ayarlar gibi metodları barındırır.
System.Data
Genel olarak veritabanı islemlerimiz için kullandıgımız NameSpace’dir.
System.Windows.Forms
Windows Forms uygulamaları için özel ayarları barındırır.
System.Drawing
Yazdırma ve resim isleme ile ilgili islemlerde kullandıgımız NameSpace’dir.
System.XML
XML islemleri için kullanılmktadır.
süphesiz .Net Framework ün bize sundugu bu zengin kütüphane System NameSpace’i ile sınırlı degil.
Value ve Reference Tipleri
C# programlama dilinde bildiginiz gibi veri türlerini Reference Types Value Types olmak üzere iki kısma ayırıyoruz.
.NET dilleri tarafından kullanılan yada yaratılan her class value ve referans tipleri olarak kategorilendirilebilir. Value ve referans tipleri iki belirgin farklılık gösterir : hafızada tutuldukları yerler ve atama islemi içeriklerdeki davranıslarına göre.
Value tipler stackte tutulur, her iki value degeri için yapılmıs atama islemi ile hafızada birbirinin kopyası iki bölüm olusturulur. Referans tipler ise heap’de tutulur. Her iki referans degeri için yapılmıs atama islemi ile memory’deki tek bir yere iki ayrı referans olusturulur.
Asagıdaki kod parçasında bir referans türüne ve bir de deger türüne null degerler atanmaya çalısılmaktadır.
1: using System;
2: namespace c1
3: {
4: class c1
5: {
6: static void Main(string[] args)
7: {
8: string refTuru=null;
9: int dTuru=null;
10: }
11: }
12: }
13: Bu uygulamayı derlemeye çalıstıgımızda Cannot convert null to 'int' because it is a value type hatasını alırız. Aynı durumu kendi tanımladıgımız referans ve deger türleri içinde gerçeklestirebiliriz. Asagıdaki kod parçasında bu durum örneklenmistir.
14: using System;
15: namespace c2
16: {
17: class c2
18: {
19: }
20: struct Dvd
21: {
22: }
23: class C1
24: {
25: static void Main(string[] args)
26: {
27: Kitap kitap=null;
28: Dvd dvd=null;
29: }
30: }
31: }
Bu kod parçasındada aynı hatayı alırız. Çünkü struct’ lar deger türüdür ve bu sebeple null degerler alamazlar. Oysaki aynı istisnai durum class gibi kendi tanımlamıs oldugumuz referans türleri için geçerli degildir. Peki deger türlerinin null deger içerme ihtiyacı ne zaman dogabilir? Bir veritabanı uygulamasını göz önüne alalım. Bu tabloda int, double gibi deger türlerine karsılık gelecek alanların var oldugunu düsünelim. Veri girisi sırasında bu int ve double degiskenleri null olarak tabloya aktarmak isteyebiliriz. Ya da tablodan veri çekerken, deger türü karsılıgı alanların null deger içerip içermedigini anlamak isteyebiliriz. Iste bu gibi durumlarda deger türlerinin null veriler içerebilecek yapıda olması, kodumuzun ölçeklenebilirligini arttıracak bir yetkinlik olarak düsünülebilir. Veritabanları için geçerli olan bu senaryoyu göz önüne almadan önce C# 2.0 için deger türlerinin nasıl null veriler tasıyabilecegini incelemeye çalısalım. Deger türlerinin C# 2.0 için iki versiyonu vardır. Nullable deger türleri ve Non-Nullable deger türleri. Bir deger türünün null degerler içerecek tipte olacagını belirtmek için ? tip belirleyicisi kullanılır.
1: using System;
2: using System.Collections.Generic;
3: using System.Text;
4: namespace TestOfNullableValues
5: {
6: class P
7: {
8: static void Main(string[] args)
9: {
10: int? maas;
11: double? pi;
12: maas = null;
13: pi = null;
14: }
15: }
16: }
17: Yukarıdaki kod parçası sorunsuz olarak derlenecek ve çalısacaktır
18: Asagıdaki kod ile iki value degerine atama yapılmakta ve hafızada iki deger kopyası olusturulmaktadır. (kodu derleyip çalıstırmak için /unsafe switch'ini kullanın)
19: using System;
20: public class Simpleclass
21: {
22: public static int Main()
23: {
24: int i;
25: int j;
26: i=5;
27: j=i;
28: Console.WriteLine("i="+i);
29: Console.WriteLine("j="+j);
30: unsafe
31: {
32: if (&i==&j)
33: {
34: Console.WriteLine("i ve j'nin adresleri aynı");
35: }
36: else
37: {
38: Console.WriteLine("i ve j'nin adresleri farklı");
39: }
40: }
41: Console.ReadLine();
42: return 0;
43: }
44: }
45: Bu kod ise iki referans degerine atama yapmakta ve hafızadaki tek kopyaya ulasmaktadır.
46: using System;
47: public class ReferenceType
48: {
49: public int MyValue;
50: }
51: public class SimpleClass
52: {
53: public static int Main()
54: {
55: ReferenceType i;
56: ReferenceType j;
57: i=new ReferenceType();
58: i.MyValue=5;
59: j=i;
60: Console.WriteLine("i.MyValue="+i.MyValue);
61: Console.WriteLine("j.MyValue="+j.MyValue);
62: unsafe
63: {
64: if (i==j)
65: {
66: Console.WriteLine("i ve j aynı adreste");
67: }
68: else
69: {
70: Console.WriteLine("i ve j farklı adreste");
71: }
72: }
73: Console.ReadLine();
74: return 0;
75: }
76: }
Primitives olarak adlandırılan pek çok degisken tipi C#’da value tipi olarak kabul edilir : integer value tipi gibi. Aynı zamanda struct ile tanımlamanan user tipler’de value tipinde tanımlamalardır.
Bir sonraki makalemde görüsmek üzere
Collections
System.Collection NameSpace’i içerisindeki Collection Classının bazıları;
ArrayList
BirArray
CollectionBase
DictionaryBase
Hashtable
Queue dir.
Biz bu makalemizde CollectionBase sınıfına deginecegiz.
Ilk olarak bir C# Windows application projesi açalım.
Projemizde anlasılması kolay olsun diye SQL Server 2000 da Northwind içerisindeki Kategoriler tablosunu kullanacagız.
Ilk olarak projemize bir adet Class ekliyoruz. Clasın adını Kategori olarak belirliyoruz. Buradaki amacımız kategori sınıfına ait bir kategori nesnesi olusturmaktır. Çünkü Collectionlar nesnelerden türerler.
Classımızı ekledikten sonra veritabanımıza bir göz atalım. Veritabanımızda var olan alanlar, CategoryID, CategoryName ve Description alanlarıdır.
Artık Kategori Classımızı yazabiliriz
Kategori.cs
1: using System;
2:
3: namespace Collection
4: {
5:
6: public class Kategori
7: {
8: private int tKategoriNo;
9: private string tKategoriAdi;
10: private string tKategoriAciklama;
11:
12: public Kategori(){}
13:
14: public Kategori(string kategoriadi, string kategoriAciklama)
15: {
16: this.tKategoriAdi=kategoriadi;
17: this.tKategoriAciklama=kategoriAciklama;
18: }
19:
20: public int KategoriNo
21: {
22: get
23: {
24: return tKategoriNo;
25: }
26: set
27: {
28: tKategoriNo=value;
29: }
30: }
31:
32: public Kategori(){}
33:
34: public string KategoriAciklama
35: {
36: get
37: {
38: return tKategoriAciklama;
39: }
40: set
41: {
42: tKategoriAciklama=value;
43: }
44: }
45:
46:
47: public string KategoriAdi
48: {
49: get
50: {
51: return tKategoriAdi;
52: }
53: set
54: {
55: tKategoriAdi=value;
56: }
57: }
58:
59:
60: }
61: }
Kategori classı içerisinde Kategoriler tablosuna ait bir kategori nesnesi olusturduk.
Simdi bu nesneye ait bir Collection olusturabiliriz. Projemize bir adet daha class ekleyelim ve adını KategoriCollection.cs verelim.
1: using System;
2: using System.Collections;
3:
4:
5:
6: namespace Collection
7: {
8:
9: public class KategoriCollection:CollectionBase //Collection Classları CollectionBase sınıfından türer ve Collection base System.Collections namespace i içerisinde yer alır.
10: {
11: public KategoriCollection(){}
12:
13: /*Burada Collecsiyonunuza bir eleman eklemek için Add Fonksiyonu olusturuyoruz. Dısarıdan Kategori türünde bir kategori nesnesi alır.*/
14:
15: public int Add(Kategori kategori)
16: {
17: return this.List.Add(kategori);
18: }
19:
20: public int Add(string KategoriAdi, string KategoriAciklama)
21: {
22: Kategori Kategori =new Kategori(KategoriAdi,KategoriAciklama);
23: return this.List.Add(Kategori);
24: }
25:
26: public int Add(int kategorino, string KategoriAdi, string KategoriAciklama)
27: {
28: Kategori Kategori =new Kategori(kategorino,KategoriAdi,KategoriAciklama);
29: return this.List.Add(Kategori);
30: }
31:
32: /* Collectionumuzdan bir eleman silmek için bir void olustururuz. */
33:
34: public void Remove(Kategori kategori)
35: {
36: this.List.Remove(kategori);
37: }
38:
39: /*Kategori türünde this adında özel bir property olustururuz*/
40:
41: public Kategori this[int index]
42: {
43: get {return (Kategori)this.List[index];}
44: set{this.List[index]=value;}
45: }
46: }
47: }
Kategori Nesnemizi ve Kategori Collectionumuzu olusturdugumuza göre artık bu collectionu kullanabiliriz. Projemize bir adet daha class ekleyelim ve adını KategoriProvider.cs olarak verelim.
1: using System;
2:
3:
4: namespace Collection
5: {
6: public class KategoriProvider
7: {
8:
9: /* Static bir Connection olusturulur */
10:
11: private static System.Data.SqlClient.SqlConnection Cnn=new System.Data.SqlClient.SqlConnection(Genel.ConnectionString);
12:
13:
14: public KategoriProvider(){}
15:
16:
17: /* Verileri çekmek için GetAllKategori adında bir function olustururuz. Function KategoriCollection türndedir.
18: */
19: public static KategoriCollection GetAllKategori()
20: {
21: KategoriCollection kc=new KategoriCollection();
22: System.Data.SqlClient.SqlCommand Cmd=new System.Data.SqlClient.SqlCommand
23: ("Select * from Categories ",Cnn);
24:
25: System.Data.SqlClient.SqlDataReader Dr;
26:
27: Cnn.Open();
28:
29: Dr=Cmd.ExecuteReader();
30: while (Dr.Read())
31: {
32: kc.Add(
33: (int)Dr["CategoryID"],
34: (string)Dr["CategoryName"],
35: (string)Dr["Description"]
36: );
37: }
38:
39: Dr.Close();
40: Cnn.Close();
41:
42: return kc;
43:
44: }
45: }
46: }
Evet simdi her sey hazır. Artık collectionumuzu form üzerinde kullanabiliriz. Bunun için formumuza bir adet Datagrid ekleyelim.
Gridimizi ekledikten sonra form yüklenirken verileri göstermek için Form_Load eventi içerisine asagıda kodları yazarsak projemizi tamamlamıs olacagız.
1: private KategoriCollection Kc=new KategoriCollection();//Collectionumuzun instance ni olusturduk
2:
3:
4: private void Form1_Load(object sender, System.EventArgs e)
5: {
6: Kc=KategoriProvider.GetAllKategori();
7: dataGrid1.DataSource=Kc;
8: }
Evet projemizi tamamladıgımıza göre artık projeyi çalıstırabiliriz.
Iste sonuç
Evet arkadaslar makalemizin sonuna geldik bir sonraki makalemizde görüsmek üzere.
Hata Yakalama (Exception Handling) – Hata Sınıfı Oluştumak
Bir önceki makalemizde kullandığımız hata sınıflarının tümü Exception sınıfına aitti. Programcılar bazı durumlarda kendi hata sınıfını oluşturmak isteyebilir. Kendi hata sınıfınızı hazırlarken hazırlayacağınız sınıf Exception ve ApplicationException sınıflarının mirasçısı olmalıdır. Aşağıda basit bir Exception sınıfı oluşturuyorum.
public class MyExceptionClass : Exception
{
public MyExceptionClass()
{
}
}
Oluşturduğum bu sınıfın metodu herhangi bir satıra ve parametreye sahip değil. Bu şekilde oluşturduğumuz Exception sınıfını herhangi bir uygulamada kullanabiliriz. Şimdi sınıfımız test edelim. Bunun için formuma bir buton koyuyorum. Click olayında 2 sayının birbirine eşit olup olmadığını kontrol edecek. Eğer sayılar birbirine eşit değilse Exception fırlatmasını istiyorum.
try
{
int a = 3;
int b = 5;
if (a == b )
{
MessageBox.Show(“Ok”);
}
else
{
throw new MyExceptionClass();
}
}
catch (MyExceptionClass ex )
{
MessageBox.Show(ex.Message);
}
throw keywordunu kullanarak programda bir hata olduğunu ve işlemin catch bloğuna düşmesini sağladım. Catch bloğunda ise hazırladığım exception nesnesinin orjinal mesajını kullanıcıya yansıttım.
Eğer kullanıcıya kendi hazırladığımız hata mesajını göstermek istersek MyExceptionClass sınıfında ki metodumuzun string bir değer alarak bunu kullancıya göstermesini sağlayabiliriz.
private string errorMessage;
public MyExceptionClass(string errorMessage): base(errorMessage)
{
this.errorMessage = errorMessage;
}
Sıfımızı bu şekilde güncelledikten sonra örneğimizi güncelleyerek sonucu görelim.
try
{
int a = 3;
int b = 5;
if (a == b)
{
MessageBox.Show(“Ok”);
}
else
{
throw new MyExceptionClass(“Sayılar birbirine eşit değil”);
}
}
catch (MyExceptionClass ex)
{
MessageBox.Show(ex.Message);
}
Bu şekilde kendi exception sınıfımızı üretebilir. Daha da detaylandırabiliriz. Önemli olan sınıfımızda doğru parametreler kullanarak sınıfımızı özelleştirmekten ibaret olacaktır.
Umarım yararlı olmuştur.
Hata Yakalama(Exception Handling)
Merhaba bu yazımızda hata yakalama konusu üzerinde duracağız. Geliştirme yaparken farkında olmadan bir çok mantıksal hata yapabilir, run-time’da bu hataların acısını çekerek programınızın sonlandırılmasını izleyebilirsiniz. İşte hata yakalama, run- time’da oluşan ve programızın sonlandırılmasına neden olan hataları yakalamamızı sağlayan ve bu hataların yönetilebilir bir duruma getiren mekanizmadır.
Bazı hataları öngörebilir, bu hatalara gerekli önlemleri siz kod yazarken alabilirsiniz. Peki öngöremediğiniz hatalarda ne olacak? Bu durumda .Net hata yakalama mekanizması devreye giriyor.
Hata yakalama mekanizması nasıl çalışır?
Aslına bakacak olursak .Net için tüm hatalar bir nesnedir. Oluşan tüm hatalar System.Exception sınıfından türemektedir.Eğer sizin yakalayamadığınız bir hata oluşursa Common Language Runtime bunu yakalar ve programınızın sonlanmasına sebep olur.
Oluşan bu hata nesnelerini nasıl yakalayıp, nasıl yöneteceğiz?
Hata yakalama ve yönetme işlemini aşağıdaki kod bloğunu yazarak gerçekleştireceğiz.
try
{
//Hata oluşabilecek hata kosu bu bloğa yazılır
}
catch
{
//Hata oluşursa bu blok devreğe girer hatayı yakalar ve işler.
}
finally
{
//Hata oluşssada, oluşmasada çalışması istediğimiz bir kod varsa bu bloğa yazılır.
}
Bunu bir örnek ile açıklayacak olursak.
try
{
List<int> numbers = new List<int>();
for (int i = 0; i < 10; i++)
{
numbers.Add(i);
}
MessageBox.Show(numbers[15].ToString());
}
catch (Exception ex)
{
MessageBox.Show(“Hata Mesajı: ” + ex.Message);
MessageBox.Show(“Hatanın oluştuğu kısım: ” + ex.StackTrace );
}
finally
{
Application.Exit();
}
Bu örneğimizde bir sayı koleksiyon oluşduk. Bu sayı koleksiyona ona kadar olan sayıları ekledik. Ama indexi 15 olan bir sayıyı mesaj kutusunda göstermek istedik. Dolayısıyla bu kod parçası hataya düşecektir. catch bloğunda tanımlanan ex Exception nesnesine ait property olan Message bize bu hatayı bir mesaj kutusunda gösterecek, diğer bir property olan StackTrace bize bu hatanın oluştuğu adımı başka bir mesaj kutusunda gösterecek finally bloğunda yer alan Application.Exit() kodu programımızı sonlandıracaktır.
Hata Mesajı:
Hatanın oluştuğu kısım:
finally bloğunda yapabileceğiniz durum kodun davranışına göre değişebilir. Örneğin try bloğu içerisinde bir sql bağlantısı oluşturdunuz ve açtınız. bağlantıyı kapattığınız satıra daha gelmeden bir hataya düşerek catch bloğuna düştünüz. Dolayısıyla bağlantınız açık kaldı. Finally bloğunda bu bağlantıyı kapatabilirsiniz.
Birden fazla catch bloğu kullanmak
try
{
List<int> numbers = new List<int>();
for (int i = 0; i < 10; i++)
{
numbers.Add(i);
}
numbers = null;
MessageBox.Show(numbers[15].ToString());
}
catch (NullReferenceException ex)
{
MessageBox.Show(“Hata Mesajı: ” + ex.Message);
MessageBox.Show(“Hatanın oluştuğu kısım: ” + ex.StackTrace);
}
catch (Exception ex)
{
MessageBox.Show(“Hata Mesajı: ” + ex.Message);
MessageBox.Show(“Hatanın oluştuğu kısım: ” + ex.StackTrace);
}
finally
{
Application.Exit();
}
Bu kodda bir catch bloğu ekleyerek ex NullReferenceException nesnesi yardımıyla boş değerden kaynaklanan işlem hatalarını yakalamaya çalışacağız. Bir önceki örneğimizde kullandığım numbers koleksiyonuna boş değer set ederek boş bir koleksiyonun indeksine ulaşmayı istemek bana bu hata mesajını döndürecektir.
Hata Mesajı:
Hatanın oluştuğu kısım:
Birden fazla catch bloğu kullandığımız zaman catch blokları sırası ile değerlendirilir. Oluşan hata ilk hangi bloğa uyuyorsa o blokta çalıştırılır ve diğer bloklar dikkate alınmaz. Bu nedenle catch bloklarımız oluştururken tüme varım ilkesiyle hareket etmemiz daha iyi olacaktır. Yani özelden genele doğru bir hata yakalama işlemi yapmamız gerekmektedir. Aynı yukarıdaki örnek gibi.
Bir sonraki makalemde kendi hata sınıflarımızı yaratarak kullanacağız.
İyi çalışmalar.
C# And API’s
Merhaba, bu makalemde sizinler API yapisi uzerinde inceleme yapip ufak bir ornek yapmayi planliyorum.
API (Application Programming Interface) Programlar ve Islemci arasinda, komutlardan olusan bir arayuzdur. Genellikle Microsoft’un kendi komutlarindan olusur (Shutdown, Reboot, Open-Close CD-Rom etc.). Windows API’si binlerce fonksiyon, structure, bazi constantlardan olusur (kendi projelerinizde kullanabileceginiz). Bu fonksiyonlar C dili ile yazilmistir, dolayisiyla bunlari kullanmadan declare etmeniz gerekmektedir. DLL proseduru icin declaration islemi biraz kompleks bir sekilde olur. API declaration icin API Viewer kullanabilirsiniz. Bir cok ileri derece programlama dili API Programlamayi destekler. The Microsoft Foundation Class Library (MFC), yuklu miktarda Win32(API) icerir. ODBC API fonksiyonlari, database’de hizli islemler yapmaniza olanak saglar. API ile, uygulamaniz isletim sisteminizdeki dusuk dereceli (lower-level) servislere request atabilir. API binlerce fonksiyonalite destekler. MessageBox’dan Encryption veya Remote Computinge… Bir developer, API’yi kendi programina entegre etmeyi iyi bilmelidir.
APIlerin kullandiginiz isletim sistemi, islemci turune gore cesit cesti tipler icerebilir.
Isletim Sistemi bazli API:
Her bir isletim sistemi API’nin yaygin tiplerine sahiptir.
Ornegin;
Windows NT MS-DOS destekler. Win16,Win32,POSIX (Portable Operating System Interface), OS/2 console API ve Windows 95, MS-DOS, Win16, ve Win32 APIlerini destekler.
Win16 & Win32 API:
Win16, 16-Bit islemciler icin API ile yaratilmistir, ve 16 bitlik degerlere dayanir. Ornegin, Win16 programlarinizi MS-DOS’a baglayabilirsiniz (TSR programlari gibi).
Win32 ise Win16 ile ayni sekilde yaratilmis olup, 32-Bit islemciler icindir, ve 32-Bit’lik degerler kullanir.
Win32 API libraryleri isimlerinden sonra ‘32’ ifadesini icerir. (KERNEL32, USER32 gibi.)
Tum apiler 3 adet kutuphane ile implement edilmistir.
-Kernel
-User
-GDI
1-KERNEL
Kernel, KERNEL32.DLL isminde bir kutuphanedir, ve isletim sistemi’nin yeteneklerini icerir.
-Process Loading
-Context Switching
-File I/O
-Memory Management gibi..
Ornek olarak GlobalMemoryStatus fonksiyonu,size sistemin anlik kullandigi olarak kullandigi fiziksel ve sanal bellek boyutunu gosterir.
2-USER
User, USER32.DLL isminde bir kutuphanedir, ve bu kutuphaneyi kullanaraktan tum kullanici arayuzlerinin yonetimini saglayabilirsiniz.
-Windows
-Menus
-Dialog Boxes
-Icons gibi…
Ornek olarak DrawIcon fonksiyonu, belirtilen noktada size icon veya cursor cizer..
3- GDI (Graphical Device Interface) :
GDI, Win32 tabanli isletim sistemlerinde GDI32.DLL isminde, grafik cikis kutuphanesidir. Windows GDI kullanaraktan, menuleri dialog boxlari cizer. GDI, bir noktada imagelarin saklanmasinda da gorev alir.
Ornek olarak CreateBitmap fonksiyonu, belirtilen ozel olculerde, renklerde bitmap yaratir.
C# Ve API Arasindaki Iliski
APIleri C# icerisinde implement etmek, yazilima yeni baslayanlar icin agir bir istir. Boyle bir islem yapmadan once, bilmeniz gereken bazi basliklar vardir. Bunlara ornek olarak, Structure Implement in C# , type conversion, safe/unsafe code, managed/unmanaged code, ve daha bir cok.
Kompleks APIlerin implementasyonunun once, basit bir MessageBox API implementasyonu ile baslayalim. MessageBox API’sine kod implement etmeden once basit bir Windows Application yaratalim, Form’a bir tane button ekleyin ve Button’un click eventinde Message Box’da kod gosterelim. Tabii ki bu islem icin harici bir kutuphane kullanacagiz.
Kullanilacak NameSpace:
using System.Runtime.InteropServices;
Ve simdiki satira dikkat! Bu satirda API’ deklarasyonu yapiyoruz:
[DllImport("User32.dll")]
public static extern int MessageBox(int h, string m, string c, int type);
Unmanaged Code’dan cagrilacak method icin DLL importu yaptik, “USER32” ifadesi ise hangi DLL’i import edecegimizi belirtmek amacli kullanilmistir. Kullanmis odugumuz MessageBox(), integer donduren, ve 4 parametre alan bir fonksiyondur.
Bir cok API degerleri kullanmak ve getirmek icin structure yapisi kullanir.
Button’un click eventine asagidaki kod blogunu ekleyelim
protected void button1_Click (object sender, System.EventArgs e) { MessageBox (0,"API Message Box","API Demo",0); }
Uygulamanizi Run ettiginiz zaman, APi fonksiyonunu kullanarak cagirmis oldugunuz bir messagebox goreceksiniz.
Birde structure kullanaraktan bir ornek yapalim.
Structure ile calismak, komplex APIler kullanir, veya structure icerisinde structure kullanir. Bu islemlerler siradan basit bir API kullanmaktan daha zordur. Structure ornegimde GetSystemInfo API’sini kullanaraktan, varolan sistem bilgilerini cekecegim.
Yeni bir C# formu acin, ve bir tane button ile listbox ekleyin. Kod tarafina asagidaki namespace’i ekleyin
using System.Runtime.InteropServices;
Declare structure, GetSystemInfo’nun bir parametresidir. Ustteki kod blogunun hemen ardindan
[StructLayout(LayoutKind.Sequential)] public struct SYSTEM_INFO { public uint dwOemId; public uint dwPageSize; public uint lpMinimumApplicationAddress; public uint lpMaximumApplicationAddress; public uint dwActiveProcessorMask; public uint dwNumberOfProcessors; public uint dwProcessorType; public uint dwAllocationGranularity; public uint dwProcessorLevel; public uint dwProcessorRevision; }
API fonksiyonun deklarasyonu: bu islem icin kernel32.dll’ini import ediyoruz.
[DllImport("kernel32")] static extern void GetSystemInfo(ref SYSTEM_INFO pSI);
1: protected void button1_Click (object sender, System.EventArgs e)
2:
3: {
4:
5: try
6:
7: {
8:
9: SYSTEM_INFO pSI = new SYSTEM_INFO();
10:
11: GetSystemInfo(ref pSI);
12:
13: //
14:
15: //
16:
17: //
18:
19:
20:
21:
22: listBox1.Items.Insert(0,pSI.dwActiveProcessorMask.ToString());
23:
24: //
25:
26: //
27:
28: //
29:
30: }
31:
32: catch(Exception ex)
33:
34: {
35:
36: MessageBox.Show (ex.Message);
37:
38: }
39:
40: }
Application’ i Run ettikten sonra, sekildeki gibi sistem bilgilerini goruntuleyebileceksiniz.
Interfacelerle Rol Vermek
Interfaceler desktop uygulamalarında olduğu gibi web uygulamalarında ve com+ uygulamalarında da sıkça kullanılan ve oldukça fayda sağlayan yapılardır. Interface kavramıyla türettiğimiz nesnelere bir yol haritası çizmiş olduğumuzu söyleyebiliriz. Bir programlama dilini bir objeyi ya da daha basit olarak örneklersek bir cihazı kullandığımızda kullanım rehberine bakar özelliklerini inceler ve o nesneyle\cihazla neler yapabileceğimizi anlarız. Interfaceleri bu görevi üstlenmiş yapılar olarak görüyorum. Interfacelere dağıtlmış rollerle elimizdeki sınıflara neler yapabileceklerini bildirmiş olabiliriz.
Bu farkı anlatabilmek için kurguladığım yapıda bir interfacede matematiksel işlemleri bir interfacede metin işlemlerini tanıtarak daha sonra bu interfaceler yardımıyla nesnemin sınırlarını belirlemeyi planlıyorum.
Ayrıca interfaceler haricinde bir de base class tanımlayarak biçebileceğimiz roller haricindeki fonksiyonları tanımlayacağım aşamayı planlıyorum. Burada örnek olarak mesaj gösterimi yapacak olan alert gibi genel bir fonksiyon belirleyerek tanımladım.
Elimizdeki interfacelerle FunctionHelper imizi oluşturarak bu yapı dahilinde neler yapılabileceğini, en başta da söylediğimiz üzere hangi roller üstlenebileceğini belirleyeceğiz.
Helper ıma öncelikle matematik fonksiyonlarını eklemeyek istiyorum ve sadece matematiksel işlemleri yapmak istediğimi belirtiyorum. Implementetion ları yaptıktan sonra gelen fonksiyonları incelediğimizde “throw new NotImplementedException();” la birlikte tanımlandığını görüyoruz. Buradaki önemli nokta interfacelerle biçilen bu rollerin içini bizim doldurmamız gerektiğidir. Snopsisler tamamen bize ait.
Bu tanımlamaları yaptıktan sonra helperımızın çağrıldığı aşamaya bakacak olursak matematiksel fonksiyonların dahil edilmiş olduğunu görebiliriz.
Aynı şekilde interface tanımını metinsel fonksiyonlarımız içinde yaparsak matematiksel fonksiyonlar yanında onları da listeleyebiliriz.
Class tanımıyla eklenecek rollerin farkını göstermek açısından tanımladığım basefunctions katmanını da base olarak eklediğimde alert fonksiyonunun da helper yapıma eklendiğini göreceğiz.
Interfaceten farklı olarak biçtiğimiz bu rolde ayrıca fonksiyon işlemleri tanımlamamıza gerek olmayacaktır. Eklenen fonksiyon dahilindeki işlemler ait olduğu sınıktaki gibi tamamiyle sistemimize dahil edilecektir.
C#.Net le Windows Service ve Message Queuing Uygulaması
Windows service uygulamalari start stop olarak iki asamali bir yapi sunsa da startla baslayan ve devam eden bir surecte icerdigi icin bir kompozisyon calismasi gibi gelir bana; giris gelisme sonuc.
Her asamada yapmak istediklerini kolayca uygulayabileceginiz konfigurasyon konusunda hem config dosyalarini hem de guvenlik icin windows guvenlik ayarlarini adapte edebileceginiz windowsun bu edebi yaklasimli uygulamasina artilariyla oldugu kadar eksileriyle de bakmaya calisalim.
Visual Studio da sekilde gorulecegi uzere project tiplerinden windows service secerek uzerinde calisacagimiz ana projeyi olusturmakla ise baslayalim. Anlatima partner olarak olarak sectigim bu projede Message Queuing yapisini kullanarak queu yu dinleyen ve gelen paketi mail olarak gonderen ya da paket geldiginde belli kisilere mail olarak uyari gonderen bir servis yazmaya calisacagim.
Windows service projesini olusturdugumuzda karsimiza design viewda acilacak olan ekranda herhangi bir islem yapmayi planlamadigim icin direk olarak code view a geciyorum. Code viewda goreceginiz uzere makalenin girisinde de soyledigimiz gibi Start ve Stop override functionlari ServiceBase den otomatik olarak implemente edilmis olarak gelmekte.
Giris gelisme ve sonuc dedigimiz yapiyi servise uygulamak icin isStopped seklinde bir property tanimlayarak start icerisinde olusturacagim processi servis stop olana kadar devam ettirmek yonunde bir yapi kurguluyorum. Bunu bir sleep mekanizmasi kurgulayak belli araliklarla queu yu dinlemek seklinde de tasarlayabilirdik ama servis stop olana kadar kuyrugu dinlemesi ve anlik mesaj atimini saglamasi ornegimiz acisindan daha tercih edilir bir yapi olarak gozukmekte.
Bu kurguladigimiz yapiya uygun olarak OnStart processini guncellememiz gerekicek. Bu guncellemeyle birlikte queue yu dinlememiz ve yeni bir mesaj geldiginde haberdar olmamiz gerek. Bunun icin bir handler yazarak bunu gueue ya ReceiveCompleted Handler i olarak attach etmemiz gerekecek. Boylelikle uygulamamizin son asamasi olan mail gonderimini saglayacak ve uyarilar ilgili maillere gonderilecektir. OnStartta gorulecegi uzere proje dahilindeki settings yapisi kullanilarak Queue pathi verilebilmekte ve bu da kullanimi kolaylasirmaktadir.
Uygulamamiza son seklini verdikten sonra basit olarak maili atacak fonksiyonu da uygulamamizin icine dahil ediyoruz. Ayri bir yapilandirmayla mail mimarisini harici bir class icerisinde tutmak daha saglikli olacaktir. Ancak ornegimiz icerisinde gozukmesi acisindan mail fonksiyonunu da buradaki govdeye ekledik.
Mail fonksiyonalitesiyle birlikte giris gelisme ve sonuc kismimiz tamam. Ancak service uygulamasi icin bir proje daha ekleyerek kurulum asamasini da yapilandirmamiz gerekli. Setup & install asamasini da projemize ekleyerek servisimizin manual degil de kolay bir arayuzle kurulmasini saglamak kullanislilik acisindan faydali olacaktir.
Bunun icin ekranda da gorulecegi uzere Other project types kismindan setup & deployment secenegi secilerek sagdaki kisimdan da Setup projesi secilmek suretiyle projemize Setup asamasini katmis oluyoruz.
Setup asamasini yapilandirmak icin, ekran goruntusunde gorulecegi uzere proje uzerine sag tiklayarak add project output secerek kuruluma dahil edilecek olan projemizi ekliyoruz. Setup Project->Add->Project Output->Service1(Primary Output)
Bu eklemeyi yaptiktan sonra Setup Project->View->Custom Actions sekmesini takip ederek custom actionlarin sagda listelenmesini sagliyoruz. Bu asamayla birlikte Install Rollback asamalarinda neler olacagini tanimlamis olacagiz. Bunun acilan ekranda Custom Actions a sag tiklarak ekrandaki gibi application folderdan primary output olarak ekledigimiz projeyi secerek Custom Actions a dahil ediyoruz.
Bu dahil etme isleminden sonra once primary projeyi daha sonra setup projesini build ederek setup projesinde build configurationinda Setup projesi icinde build sekmesini isaretliyoruz. Boylelikle build islemiyle birlikte install icin gerekli msi dosyamiz olusturularak kullanilabilir bicimde sunulmus olacaktir.
Bu islemler sonucunda setup projesine sag tiklayarak install\uninstall secenekleriyle windows servisimizi kurup geri yukleyebiliriz.